Muziekboek Juweeltje

Juweeltje oranje

Anna de Bruijn heeft een prachtig muziekboek met tekst, bladmuziek en tekeningen gegeven. De bewoners bekijken het boek, terwijl Storm aan hun voeten ligt te slapen.

Mw. M.: “Mooi he! Wel een dik boek. Voor dit! Oh, ik kijk nog even door. Kijk daar zitten een heleboel noten in.”
Mw. V.: “Nee liedjes.”
Mw. M.: “Oh, aan deze is niet veel aan.”
Mw. V.: “Staat genoeg in geschreven om te lezen.”
Mw. M.: “Mooie tekeningen.”
Mw. V.: “Zware boeken zijn het hé.”
Mw. M. knikt: “Zwaar papier.”
Mw. V.: “Het zijn allemaal..”
Mw. M.: “Heb je dat gezien?”
Mw. V.: “Wat gezien?”
Mw. M.: “Nee, ik heb het nu pas gezien.”
Mw. V.: “Deze drie gezien.”
Mw. M.: “Er hangt er één buiten boord, zie je dat?”
Mw. V. knikt naar Storm: “En de hond ligt er nog.”
Mw. M.: “Wie?”
Mw. V. wijst naar Storm: “De hond.”
Mw. M. knikt naar het muziekboek: “Wilt u nog zien of niet?”
Mw. V.: “Nee, laat maar.”
Mw. M.: “Kijk uit.”
Mw. V.: “Nee, ga maar kijken.”
Mw. M. houdt het boek een beetje omhoog: “Kijk”
Mw. V.: “Wat is dat?”
Mw. M.: “Wil je nog zien?”
Mw. V.: “Maar als je zegt: ‘Dat is aso, dan hoef ik niet te kijken.’”
Mw. M.: “Nee, dat zeg ik niet.”
Mw. V.: “Nee, maar is maar zoiets…”
Mw. M.: “Jij hoeft het ook niet te zien hé.”
Mw. V.: “Goed zo.”
Mw. M. knikt naar mw. V. “We hebben het aardig verdeeld hé.”
Mw. V. : “Moet je dit ook nog zien?”
Mw. M.: “Een blaadje verder?”
Mw. V.: “Oh, is een heel blad hé.”
Mw. M. knikt.: “Oh, is echt mooi!”
Mw. V. houdt het boek omhoog.: “Zwaar boek hé, ook op te houden.”
Mw. M.: “Ga je verder kijken?”
Mw. V. “Nee, ik kijk niet verder”
Mw. M. kijkt naar buiten.: “Is ook droog gebleven en voor de rest gaat het wel.”
Mw. V. kijkt naar Storm.: “En de hond is ook gebleven en ligt eronder uit te rusten.”
Mw. M.: “Mooi! Zullen we het dicht doen, anders wordt het nog zwaarder.”
Mw. V. knikt instemmend: “Ja en het is ook veel.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *