Vandaag een Juweeltje over de kracht van muziek,
“De Internationale! Och, ik heb heel wat meegezongen in je onschuld. Ik schoot weer vol. Ik heb heel wat gezongen als het kan en samen met mijn ouders. De beweging in veel landen, de saamhorigheid, meedoen met de mensen die voor hetzelfde strijden: tegen armoede. Heeft veel opgeleverd in dat tijdperk.
“Elke muziek vertolkt een emotie en dat zei Darwin al. En hij zegt dit: ‘Waarom mensen, jongens en meisjes, elkaar vragen naar de smaak van muziek? Dat is omdat zij dan weten of hun ziel met elkaar overeenkomt en ze een gelukkig paar worden.’
De muziek vertolkt díe emotie die hun beiden het meest kenmerkt. Dus gevoelige mensen houden van gevoelige muziek, zoals bijvoorbeeld Bach. Ik heb een documentaire gezien met mijn vrienden waarin werd verteld dat Bach lange wandelingen maakte en hij was misschien wel eenzaam of zo. Is allemaal speculatief. Toen ik keek was ik nog niet geestelijk ziek, had ik nog geen dementie en wist nog veel.
Typische liederen van de jaren 50, zoals Frank Sinatra en Ray Charles, dat was de wederopbouw. Het mooie van de jaren 60 was dat toen de liederen maatschappijkritisch waren. De flower power tijd werd dat genoemd of de protest generatie zogezegd, daar hoorde ik ook bij.”
“Engelse liederen zijn het allermooist. Het is het mooist omdat, als je goed luistert, je kan meedoen. Met Hollandse liederen ook, maar dat kun je altijd meedoen. Dat loop je de hele dag maar te zeuren. Maar Engels niet, dat zing je maar mee. Ik ben zelf een zanger. Als het Engels moest zijn dan komen ze naar mij en zeggen ze: ‘Zing dat eens’. Ik was de enige die dat kon! Ik zing ik alles.”
“Ik heb hard gewerkt en we zongen tegelijkertijd de liederen.”
“Sammy heeft een boodschap die op veel mensen betrekking heeft.”
“Music, I love it!”
Het leven van onze bewoners met dementie in het verpleeghuis is net een schatkamer. Je vindt er donkere hoekjes, kleerscheuren, gebrek en hartzeer. Maar ook een rijkdom aan verhalen, een grote schat aan wijsheid. In de levensverhalen van bewoners liggen juweeltjes verstopt: kostbare herinneringen, ontroerende gezegdes, diepe levenskennis. Vaak in hun eigen, wondermooie poëtische taal uitgesproken: het Dementees!
Irene Kruijssen, muziektherapie
Eline Hoorweg & Irene van der Hulst, geestelijke verzorging
Paula Irik, vrijwilligster
Eben Haëzer, Berkenstede, de Diem,
Anton de Kom, d’Oude Raai,
Cordaan

